CONCEPT

PROBLEEM

Volgens statistieken van de European Federation of Furniture Manufacturers (UEA) is meubelafval goed voor meer dan 4% van het totale aandeel grof huisvuil (MSW) in Europa. Het is de enige afvalstroom die de laatste jaren niet slinkt maar zelfs toeneemt. De totale jaarlijkse hoeveelheid afval uit de meubelindustrie in de EU28 resulteert in 10,78 miljoen ton. 80 tot 90% van dit afval wordt verbrand of gestort, terwijl maar 10% hiervan wordt gerecycleerd. De hergebruikactiviteiten in de sector liggen eerder laag met uitzondering van tweedehandswinkels, sociale ondernemingen en liefdadigheidsinstellingen. (Bron: Erasmus + (2017) ‘Circular Economy in the Furniture Industry : Overview of Current Challenges and’, Furn 360, pp. 1–51.)

Na fast food, fast fashion en fast travel bestaat er ook zoiets als ‘fast furniture’. Dit is interieur zoals tafels, kasten en zetels die een korte periode van je leven een functie vervullen, maar al snel in het containerpark terecht komen. De gemiddelde levensduur van dit soort meubels is 7 jaar. Denk maar aan die IKEA-kast die we bijna allemaal hadden in onze studententijd en waar we meteen erna zo snel mogelijk vanaf wouden. Of die zetel die we kochten wanneer de kinderen nog jong waren, maar waar al snel op getekend of in gemorst werd. Of die tweezit die als jonge alleenwonende ideaal was, maar die toch stilaan vervangen zou mogen worden door een comfortable hoekopstelling waarin je kan neerploffen. Naarmate we in een volgende levensfase terecht komen, hebben we nood aan een interieur dat aansluit bij onze nieuwe behoeftes, wat jammer genoeg vaak gepaard gaat met het weggooien van de spullen die bij de vorige hoorden.

IMG_20210929_180438

Wanneer we specifiek inzoomen op de productie en consumptie van sofa’s zien we in verschillende delen van de waardeketen problemen naar boven komen. Zo hebben we enorm veel grondstoffen nodig om dit tempo van productie en consumptie vol te houden. Wist je dat er elke seconde een boom wordt omgehakt om een IKEA-meubelstuk te worden? (Bron: https://thesubstitute.nl/slow-down-fast-furniture/) Deze uit de hand gelopen ontginning van grondstoffen leidt tot massaal verlies van biodiversiteit. Daarnaast worden enorm vervuilende materialen gebruikt zoals PU-schuim dat gemaakt wordt van aardolie. Ook in de afwerkingstextielen worden toxische stoffen gebruikt zoals formaldehyde en polyvinyl chloride (PVC). Deze hebben niet enkel een impact op ons leefmilieu maar ook op onze gezondheid.

Ook op sociaal vlak zijn er vraagtekens te zetten bij de manier waarop geproduceerd wordt. Massaproductie wordt vaak uitbesteed aan lageloonlanden zoals China waar kinderarbeid, slechte werkomstandigheden en onleefbare lonen allesbehalve een uitzondering zijn.

Hoewel deze negatieve impacten zeker niet goed te praten zijn, zouden ze nog ietwat gecompenseerd kunnen worden mochten we tijdens de gebruiksfase van onze meubels enorm duurzaam omgaan met wat we hebben. Helaas zorgt de manier waarop we sofa’s de dag van vandaag ontwerpen ervoor dat deze niet hersteld of aangepast kunnen worden. Door het veelvuldig gebruik van permanente verbindingen zoals nietjes en lijmen, is een sofa bij beschadiging, vervuiling of een verouderde look & feel gedoemd om weggegooid te worden.

 

Juist omdat sofa’s zo in elkaar zitten, is het vervolgens ook bijna niet mogelijk om end-of-life de materialen goed te scheiden zodat ze voor hergebruik ingezet kunnen worden. Dit werk is zo arbeidsintensief dat de arbeidskosten op dit moment niet opwegen tegen de waarde van de materialen die gerecupereerd kunnen worden.

OPLOSSING